Afgelopen week heeft het Verbond van Verzekeraars in een brochure 'Terug naar Vertrouwen' laten weten op welke manier verzekeraars en de politiek kunnen werken aan herstel van vertrouwen. Het Verbond doet 9 aanbevelingen aan een toekomstig kabinet.

Een aanbeveling betreft het vertrouwen van de consument. Om dat te borgen en waar nodig te herstellen, willen verzekeraars de consument centraal stellen in hun beleid en in hun gedrag. Zo is het beleid gericht op het duurzaam toegankelijk en inzichtelijk maken van de aangeboden producten. Doel is dat de klant met de juiste informatie een goede afweging kan maken.

Uit een thema- onderzoek hypotheekinformatie 2009 van de AFM blijkt dat veel hypotheekinformatie onvoldoende evenwichtig is en te laat wordt verstrekt. Vaak worden alleen de voordelen van een product genoemd en wordt het aan de adviseur overgelaten om de klant over de nadelen van het product te informeren. Voor klanten blijken nadelige aspecten van producten pas uit de voorwaarden die met de uitgebrachte offerte worden uitgereikt. Dit is vaak te laat voor een goede productvergelijking. Daarnaast kunnen klanten de beperkende aspecten moeilijk vinden in de voorwaarden en zijn deze veelal ook voor klanten niet te begrijpen. Kortom, hier is een mooie taak weggelegd voor de onafhankelijke adviseurs. Echter, de rekening voor het advies van de adviseur wordt wel geheel bij de klant gelegd. Een andere aanbeveling gaat namelijk over het CAR-model ('Customer Agreed Remuneration'). Dit houdt in dat klanten vooraf met een adviseur bespreken hoeveel tijd de adviseur aan een financieel advies besteedt, tegen welk tarief en hoe ze de adviseur betalen. De beloning van de tussenpersoon / adviseur is uitsluitend een zaak tussen de consument en de tussenpersoon. Het Verbond wil dat het CAR-model wettelijk verankerd wordt.

De vraag is nu: wil de klant wel betalen voor het onafhankelijke advies?